TrosKompas

TVK1733_13_05.jpg

Everything, everything (2017)

Langer leven of beter leven? Dat is de centrale vraag in ‘Everything, everything’, een prima verfilming van het boek van Nicola Yoon, met sterke rollen van de jonge hoofdrolspelers.

Lieve mams, ik weet dat in dit huis blijven ervoor zorgt dat ik niet dood ga. Maar dit is geen leven; ik wil alles, alles meemaken.” Maddy (Amandla Stenberg) woont in een steriel, wit huis compleet met luchtsluis. Een verzorgster en haar moeder worden helemaal ontsmet voordat ze in de buurt kunnen komen. Maddy heeft een mysterieuze aandoening waardoor ze nauwelijks verweer heeft tegen ziektes en moet dus noodgedwongen binnen blijven. Via boeken als ‘De kleine prins’ en ‘Alice in wonderland’ bereikt ze toch andere werelden; verder laat alleen een groot raam haar zien wat er gebeurt. Door dat venster op de wereld ziet ze een nieuwe buurjongen (Nick Robinson) en al snel springt er
een vonk over. Maar hoe verloopt zo’n liefde als je elkaar niet eens kunt aanraken?

“Ik wil alles, alles”
‘Everything, everything’ leent thematisch van het vampierendrama ‘Twilight’; ook daar is zoenen een levensgevaarlijke bezigheid. Maar het gaat ook over de bezorgdheid van ouders, een actueel onderwerp. Ouders proberen hun kroost tegen elk gevaar te beschermen, maar beseffen niet dat zoiets niet kan. De liefde tussen de twee hoofdrolspelers ontwikkelt zich langzaam via tekstberichtjes en heeft iets aandoenlijks, waarbij zelfs een kort verblijf in dezelfde kamer al een overwinning is. De film krijgt extra kracht door de scènes waarin de maquettes die Maddy maakt tot leven komen, inclusief de ruimtevaarder die ze in elk gebouw plaatst. Die ruimtevaarder staat voor alle plekken die Maddy wil ontdekken. Geen verre sterren, maar onontgonnen gedeeltes van haar hart. Een hart waar die buur- jongen als een ware ruimtevaarder zijn vlag stevig ingeplant heeft.