TrosKompas

bour.jpg

The Bourne ultimatum (2007)

Bourne is back! Matt Damon schittert voor de derde keer als Jason Bourne, ex-huurmoordenaar met geheugenverlies. Dit keer trekt hij de beerput van zijn verleden helemaal open.


Jason Bourne (Matt Damon) leidt een teruggetrokken bestaan, tot journalist Simon Ross (Paddy Considine) een reeks verhalen publiceert over het geheime CIA-programma ‘Blackbriar’, waarin huurmoordenaars worden opgeleid. Bourne’s naam wordt ook genoemd in de artikelen. Bourne wil weten hoe het zit, vooral omdat hij flashbacks heeft waarin de term 'Blackbriar' voorkomt. Hij zoekt contact met de journalist, maar zo komt de CIA ook weer op het spoor van Bourne. Hij vormt nog steeds een gevaar voor de geheime dienst, door alle smerige geheimen die hij weet. CIA-directeur Ezra Kramer (Scott Glenn) en diens rechterhand Noah Vosen (David Strathairn) willen hem uit de weg ruimen. Maar Pamela Landy (Joan Allen), hoofd interne zaken van de CIA, wil dat Bourne in ieder geval zijn zegje mag doen. Wie krijgt Bourne als eerste te pakken? Aangezien Kramer en Vosen een heel leger aan getrainde huurmoordenaars tot hun beschikking hebben, lijken zij de strijd te winnen.

Geslaagd derde deel

Aan het einde van de tweede film, ‘The Bourne supremacy’ uit 2004, had Jason Bourne afgerekend met zijn oude bazen, de dood gewroken van zijn vriendin Marie en zijn echte nam leren kennen: David Webb. Het leek een passend slot voor de ‘Bourne’-saga. Maar door het succes van de actiethriller (lees: het vele geld dat de franchise voor de filmstudio oplevert) werd er besloten tot nóg een 'Bourne'-film. De voortekenen waren niet goed. Zo grapte hoofdrolspeler Matt Damon nog half dat iedereen die een goed verhaal had dat maar moest opsturen naar de filmmaatschappij, omdat ze zelf niks konden verzinnen. Maar uiteindelijk is ‘Ultimatum’ er dan toch gekomen, en hij valt absoluut niet tegen.

Gevoel van echtheid

Regisseur Paul Greengrass (die ook de voorganger maakte) heeft een felrealistische, documentaireachtige stijl van filmen. Dat komt ten goede aan de spanning, die soms tot ongemeen grote hoogtes wordt opgevoerd. Zenuwslopend spannend en inventief is de scène in het Londense Waterloo station, waar Bourne de steeds meer in paniek rakende journalist Simon Ross uit handen van de CIA moet zien te houden. Het station is een mierennest van mensen, en de voyeuristische manier van filmen (Greengrass liet de handheld camera's onopgemerkt draaien tussen échte forenzen) geeft het een groot gevoel van echtheid. De dramatische manier waarop de scène eindigt zet je ook gelijk op scherp: alles kan gebeuren in deze film, want de regisseur is duidelijk niet te beroerd om sympathieke personages af te serveren. Het enige minpunt van Greengrass is dat hij in actiescènes nogal eens de neiging heeft de camera te veel heen en weer te laten zwiepen, waardoor je niet goed ziet wat er gebeurt.

Op zoek naar zielenrust

Het blijft natuurlijk knap dat je juicht voor een huurmoordenaar. Maar ondanks zijn moorddadige verleden straalt Jason Bourne in alles uit dat hij de 'good guy' is, die zoekt naar vergiffenis voor zijn daden en zielenrust voor zichzelf. Dat wij hem op dit pad willen volgen komt vooral door Matt Damon, die met Jason Bourne de rol van zijn leven te pakken heeft; zo goed en overtuigend zet hij de getormenteerde ex-huurmoordenaar met geheugenverlies neer. Dat Bourne ervoor kiest deze zoektocht te maken middels o.a. een heftige autoachtervolging door hartje New York, met als resultaat veel gebroken glas en verwrongen staal, draagt alleen maar bij aan het kijkplezier.