TrosKompas

rutger.jpg

Blade runner (1982)

Een van de hoogtepunten uit de Meimaand Filmmaand van Veronica is ‘Blade runner'. Aan de ene kant omdat het een van de beste sf-films ooit is en aan de andere kant omdat hij slechts zelden op televisie komt. De film speelt in 2019, nog maar een jaar in de toekomst, dus de vliegende auto's door de straten van Los Angeles en de bedrieglijk veel op mensen lijkende 'replicants' zullen in de nabije toekomst nog geen werkelijkheid worden. Harrison Ford speelt een 'blade runner' die uit zijn pensioen wordt teruggeroepen om op die androïden (onder wie Darryl Hannah en Rutger Hauer) te jagen. Dat levert enkele spannende achtervolgingen op, maar de film overtuigt met name door de druilerige sfeer, met miezerregen en een slechts door neonreclames verlicht Chinatown. Ook de gedachte dat de scheidslijn tussen mens en machine steeds kleiner wordt en de verschillen nauwelijks meer te zien zijn, is knap uitgewerkt. 'Blade runner' was zijn tijd destijds ver vooruit, maar werd matig tot redelijk ontvangen en was financieel geen succes. De cinematografie en visuele effecten werden al wel beloond met Oscarnominaties, maar kijkers waren nog gewend aan de actie en gladheid van 'Star wars'. Pas later werd de genialiteit van het langzaam voortschrijdende verhaal, de twijfel van de hoofdpersoon en het bijzondere einde op waarde geschat.