TrosKompas

thehighnote.jpg

The high note (2020)

‘The high note’ is een vermakelijke niets-aan-de-handfilm, zonder de hoge noten uit de titel. Maar deze biedt wel vermaak en is daarmee het filmisch equivalent van middle of the roadmuziek. Maggie (Dakota Johnson, l.) is de persoonlijk assistente van zangeres Grace Davis (Tracee Ellis Ross, de dochter van zangeres Diana Ross), dé superster die steeds haar succesnummers zingt voor uitverkochte zalen. Maggie gooit extra ijs in het bad van de verwende ster, ruimt haar schoenen op en roept vanuit de coulissen in welke stad ze zich bevindt: “Hallo Chicago!” Maggie is een wandelende popencyclopedie, de Amerikaanse versie van Leo Blokhuis, en geniet in de schaduw van haar idool. Maar natuurlijk wil ze meer. Maggie droomt van een leven als muziekproducente en als Grace een lucratieve, maar saaie toekomst in een hotel in Las Vegas overweegt, probeert Maggie haar uit alle macht te overtuigen toch een nieuw album te maken. Ondertussen probeert ze ook de loopbaan van aankomende ster David Cliff (Kelvin Harrison jr.) te lanceren. Gaat dat allemaal lukken?

Aangename film
De vraag hierboven stellen, is hem beantwoorden. ‘High note’ heeft maar één verrassing ergens aan het eind. Ver-der verloopt alles zonder al te grote problemen. Dat maakt de film gelukkig niet minder aangenaam. De chemie tussen Johnson en Harrison is duidelijk aanwezig en de muziek luistert lekker weg. Verder geeft ‘High note’ een redelijk inkijkje in de muziekindustrie waarin vrouwen boven de veertig vaak uitgerangeerd worden en elk nieuw album een risico betekent. Geen wonder dat manager Jack (Ice Cube) na een verzamelalbum en een live cd van Grace nu aandringt op een schijf met live hits. Durven artiesten nog wel risico’s te nemen?