TrosKompas

DergoldeneHandschuh2.jpg

Der goldene Handschuh (2019)

3
Begin dit jaar schokte Lars von Trier menig bioscoopbezoeker met zijn gruwelijke moordverhaal ‘The house that Jack built’. Fatih Akin krijgt nu hetzelfde voor elkaar met ‘Der goldene Handschuh’. Dit is de verfilming van de gelijknamige roman van Heinz Strunk, over een beruchte seriemoordenaar die in de jaren zeventig in Hamburg vier vrouwen vermoordde en de lichaams­delen verstopte achter een luik op zijn zolderetage. De jonge acteur Jonas Dassler, eerder te zien in de arthousehits ‘Das schweigende Klassen­zimmer’ en ‘Werk ohne Autor’, zet heel knap een groteske, alcoholistische, perverse en agressieve sukkel neer die tot afzichtelijke dingen in staat blijkt. De toon wordt direct in de eerste scène gezet: op een smerig bed ligt een bewegingsloze vrouw. Fritz Honka (Dassler) strompelt naar binnen, probeert vergeefs het lijk in een vuilniszak te proppen en pakt er dan maar een zaag bij om het af te maken.

Somber en goor
De rottende lichaamsdelen zorgen voor een ondraaglijke stank, maar tegen incidenteel bezoek, zoals Fritz’ broer
of een uit zijn stamkroeg Zum Goldenen Handschuh opgepikte prostituee Gerda Voss (Margarete Tiesel), zegt hij dat het stinkt vanwege zijn Griekse onderburen. Een poging tot soberheid en een regulier leven met een baan leidt tot de bijna-verkrachting van zijn collega Helga (Katja Studt). Honka’s terugval naar de drank maakt het alleen nog maar erger. Regisseur Fatih Akin werd zelf geboren in de Hamburgse wijk waar Honka actief was en zijn jeugdvriend Adam Bousdoukos woonde zelfs in het huis onder Honka. Mooi dat die nu de rol van de Griekse onderbuurman mag spelen. De sfeer van de film is donkerbruin, somber, goor en met drank overspoeld. Het is een onaangename en aanstootgevende exploitatiefilm, die echter knap gestileerd en goed gemaakt is.