TrosKompas

2017-04-27-SAO-1428_2.jpg

Stan & Ollie (2019)

4
Stan Laurel & Oliver Hardy vormden het bekendste komische duo ter wereld. In deze knappe, biografische film zien we hoe het duo een rentree probeerde te maken met een theatertour langs vrijwel lege zalen.

We worden ouder, maar we zijn nog niet afgeschreven” zegt Oliver Hardy aan het begin van deze film. Toch blijkt de roem van beide komieken flink gedaald. Een vrouw betwijfelt zelfs of het de echte Dikke en Dunne zijn die in haar theaterzaaltje komen optreden. Aan de ene kant wist ze niet dat het duo nog leefde, aan de andere kant zou dit kleine, armoedige zaaltje toch geen plek zijn voor deze ooit zo grote sterren.

Vergetelheid?
Maar roem is vergankelijk en na hun vertrek bij producent Hal Roach zijn Laurel (Steve Coogan) en Hardy (John C. Reilly) in de vergetelheid geraakt. Abbott en Costello hebben hun plek aan de top van de apenrots ingenomen. Hopend op een comeback maken Laurel & Hardy in 1953 een theatertour door Ierland en Engeland in de hoop succesvol te worden en een eigen filmproject over Robin Hood van de grond te krijgen. De zalen zijn eerst leeg, maar worden steeds voller, dus er gloort hoop aan de horizon. Of zal de slechte knie van Hardy roet in het eten gooien?

Binnenvetters
‘Stan & Ollie’ is een lief portret van twee moeilijke mannen. Het zijn beiden binnenvetters die hun onderlinge problemen niet op tafel gooien omdat ze niet zonder elkaar kunnen. Samen hebben ze vaste zinnetjes en rituelen ontwikkeld om met elkaar om te gaan en ze draaien voortdurend om de hete brij heen. Dat levert een bijzondere dynamiek op, waarbij de kijker wacht tot de bom eindelijk barst en dat gebeurt natuurlijk ook. Ondertussen duiken ook hun vrouwen op, die op hun beurt eveneens een olijk duo vormen. De een is een hebzuchtige aandachtstrekker, de andere een bemoederend muurbloempje. Ze kibbelen er lustig op los, wat regelmatig op de lachspieren werkt. De dames zijn eigenlijk de olijke sidekicks in een verder dramatisch verhaal over de band tussen twee vrienden.

Acteerprestaties!
Beide rollen worden knap neergezet. John C. Reilly kreeg een Golden Globe-nominatie voor zijn rol als Oliver Hardy in een dikmaakpak, maar wij vonden Steve Coogan eigenlijk beter. Aan het begin zie je nog even dat hij eigenlijk helemaal niet op Stan Laurel lijkt, maar het knappe acteerwerk en de bekende gebaartjes, zoals het spelen met zijn bolhoed en het krabben op het hoofd, zorgen ervoor dat je dat vergeet en je je al snel in het bitterzoete verhaal verliest. Hoe verschrikkelijk knap de acteerprestaties zijn, wordt extra duidelijk als we de originele sketches van het duo onder de aftiteling zien. We moesten echt even goed kijken om te zien of dit Steve & John, of Stan & Ollie waren. Chapeau