TrosKompas

TVKHereditary3.jpg

Hereditary (2018)

3
Zoek je bij rouwverwerking troost bij familie, een therapeut of een medium? De keuze die Annie (Toni Collette) maakt in het onheilspellende ‘Hereditary’, heeft verstrekkende gevolgen voor haar gezin.

Als Annie de spullen van haar recent overleden moeder doorspit, komt ze erachter dat zij zich met occulte zaken bezighield. Als er binnen korte tijd een tweede familietragedie plaatsvindt, zoekt een boze en verdrietige Annie antwoorden. Maar de plekken waar zij zoekt zijn duister en vol gevaar. Hereditary betekent erfelijk. En dat Annie nogal wat psychische stoornissen in haar genen heeft, horen we haar in therapie vertellen. Schizofrenie, bipolaire stoornis, waanideeën, de lijst waar zij en haar familie aan lijden, is lang. Daardoor vraag je je af: is het allemaal wel waar wat Annie zegt en ziet? Is dat echt haar overleden moeder in de schaduw van haar werkkamer? Krijgt Annie bij de seances echt contact met de doden? Het is fijn gissen voor de kijker. En Toni Collette acteert bijzonder goed. Haar Annie is overtuigend als ze vrolijk, verdrietig, woedend en soms gewoon eng is.

Hartslagen
Wat ook goed werkt is het geluid in de film. Hier geen luide knallen om een schrik-effect te bewerkstellingen, maar een klanktapijt bestaande uit tongklakjes, hartslagen, pianosnaren en een plaat die in de eindgroef blijft hangen. Als een soort constante achtergrondmuziek zorgt dit voor een sinistere sfeer. Stukje bij beetje ontvouwt ‘Hereditary’ de geheimen. De richting waarin debuterend speelfilmregisseur en scenarist Ari Aster zijn film uiteindelijk stuurt, kan ons niet geheel bekoren. Maar tot kort voor het einde is het aangenaam griezelen en puzzelen in deze psychologische horrorfilm.