TrosKompas

MV5BNDA5NzMzMzc1NV5BMl5BanBnXkFtZTgwNDQzODY3MzI_._V.jpg

Molly's game (2017)

Sommige verhalen zijn zo ongeloofwaardig… dat ze wel echt gebeurd moeten zijn. Neem het verhaal van Molly Bloom. Deze professionele skiester mist nét de Olympische spelen. Vervolgens gooit ze het roer compleet om. Molly organiseert pokeravonden voor een exclusieve clientèle, die minimaal 50.000 dollar moeten inzetten. Het loopt storm, maar als op een gegeven moment de maffia, drugs en de FBI om de hoek komen kijken, vliegt Molly’s leven gierend uit de bocht.

Spitsvondig
Debuterend regisseur Aaron Sorkin heeft als scriptschrijver al een grote naam opgebouwd in Hollywood. Uit zijn pen vloeide het Oscar-winnende script voor ‘The social network’, evenals ‘A few good men’ en ‘Steve Jobs’. ‘Molly’s game’ is ook van zijn hand, en het resultaat is weer typisch Sorkin: elke zin die hij zijn personages laat zeggen is spitsvondig. Knap natuurlijk, maar de slimme dialogen zijn soms de zwakte van zijn films. Niemand laat namelijk de hele tijd pareltjes van wijsheid over zijn lippen rollen, zoals dat in Sorkins producties wel gebeurt.

Kwetsbaar
Maar ‘Molly’s game’ heeft aan Jessica Chastain een goede. Als het titelpersonage laat ze zich zowel van haar kwetsbare als stoere kant zien. Chastain weet Sorkins teksten tot leven te brengen, en met haar blikken en gebaren weet ze heel goed over te brengen hoe lastig het is om je als vrouw staande te houden in de mannenwereld van het pokeren.