TrosKompas

silencecover.jpg

Silence (2017)

In het ingetogen ‘Silence’ van de beroemde regisseur Martin Scorsese belanden twee jonge Portugese priesters in Japan, waar hun geloof op de proef wordt gesteld.

In het Portugal van de zeventiende eeuw krijgen de priesters Rodrigues (Andrew Garfield, l.) en Garupe (Adam Driver) een verontrustend bericht. Hun vroegere leermeester Ferreira (Liam Neeson) verrichtte zendelingen-werk in Japan, maar het schijnt dat hij nu zijn christelijke geloof heeft afgezworen en zich tot het boeddhisme heeft bekeerd. Het jonge, ambitieuze duo kan dit niet geloven en gaat naar het exotische land om uit te vinden wat er precies is gebeurd. Dit is een gevaarlijke missie, want Japan is erg antichristelijk.

Geloofstwijfel
Scorsese ontvouwt zijn verhaal hypnotiserend langzaam, waarbij de regisseur zijn eigen twijfels over het geloof en zijn worstelingen daarmee (hij komt uit een rooms-katholiek nest en ziet het geloof als een van de fundamenten van zijn bestaan) op het scherm laat zien. Wat dat betreft past de roman en bron van de film ‘Silence’ van de Japanse schrijver Shûsaku Endô prima bij de Amerikaanse regisseur. Want ook het boek gaat over een man die begint te twijfelen aan zijn eens zo rotsvaste ideeën.

Japanse Judas
De regisseur brengt dit mooi in beeld. Rodrigues is in het begin zelfs arrogant te noemen, zo overtuigd is hij van zijn eigen geestelijke gelijk. Maar als hij in een voor hem vijandelijk land belandt, en al snel van zijn vriend Garupe wordt gescheiden, slaat de twijfel toe. Hoort Rodrigues in de stilte Gods stem… Of is er alleen maar stilte? Zware kost, die gelukkig soms verluchtigd wordt door Kichijiro, een Japanse
Judas die keer op keer zijn christenvrienden verraadt, en telkens doodleuk om vergeving komt vragen. ‘Silence’ kiest geen kant en komt niet met antwoorden. De film laat meer zien wat een wonderlijk iets geloven is; soms prachtig, soms vreselijk. We werden er stil van.