TrosKompas

things_to_come.jpg

L'avenir (2016)

De Franse film ‘L’avenir’ is de vijfde speelfilm van filmmaakster Mia Hansen-Løve. Ze schetst hierin het leven van een sterke vrouw in Parijs die te maken krijgt met diverse tegenslagen in haar leven en toch overeind weet te blijven.

De Parijse regisseuse Mia Hansen-Løve, die haar eigen scenario’s schrijft, viel eerder op met de films ‘Tout est pardonné’ en ‘Le père de mes enfants’. Haar laatste film was ‘Eden’ in 2014, over de muziekscene in Parijs. Haar nieuwste film ‘L’avenir’ (De toekomst) situeert ze in het gegoede, intellectuele milieu in de Franse hoofdstad. Hoofdpersoon Nathalie (Isabelle Huppert) is docente filosofie, echtgenote van Heinz (André Marcon) en moeder van dochter Chloé en zoon Johann. Nathalie heeft alles goed voor elkaar met haar gezin, haar werk, haar filosofieboeken én een geslaagde oud-leerling, Fabien (Roman Kolinka), die ook filosofieboeken is gaan schrijven. Maar langzaam begint haar leven te haperen: door een scholieren-staking kan ze bijna de school niet in komen; haar moeder begint licht demente trekjes te vertonen; en Heinz biecht op dat hij een ander heeft en bij Nathalie weggaat. Tot overmaat van ramp neemt hij haar favoriete boeken mee.

Voortkabbelend verhaal
Isabelle Huppert (‘La pianiste’), een van de beste actrices van haar generatie, speelt de rol van Nathalie met een zekere gelatenheid. Elke nieuwe tegenslag lijkt van haar af te glijden. Zelfs de dood van haar bejaarde moeder lijkt geen tragische gebeurtenis in haar leven, maar meer een praktisch ongemak: wat te doen met de kat van ‘maman’? Het contact dat ze heeft met Fabien is intellectueel van aard, maar vertoont ook flirterige trekjes. Als haar moeder dood is en haar man weg, kan ze Fabien mooi gaan bezoeken in zijn huis in de bergen... Hansen-Løve schetst een intellectueel milieu dat we kennen uit veel Woody Allen-films, maar dan zonder de van hem bekende humor. Waarom ‘L’avenir’ eerder dit jaar in Berlijn bekroond werd met de Zilveren Beer voor Beste Regie, is ons niet helemaal duidelijk. Het voortkabbelende verhaal is zeker onderhoudend en goed verteld, maar ontbeert spanning en urgentie. Het is een film die volgend jaar door velen alweer zal zijn vergeten.