TrosKompas

bzt.jpg

Bloed zweet & tranen (2015)

Na zijn indrukwekkende debuut ‘De marathon’ weet regisseur Diederick Koopal opnieuw te imponeren met een film waar humor en drama hand in hand gaan. Daar moet bij gezegd worden dat de tragiek bij 'Bloed zweet & tranen' veel duidelijker aanwezig is dan bij zijn eerste film. De film grijpt je vanaf het eerste moment bij de keel, als Rachel Hazes een lunchpakket met vooral bier en pleisters klaarmaakt voor haar man die ongekend zenuwachtig is voor een simpele schnabbel. De zanger ramt zijn vuisten tot bloedens toe tegen de muur en drinkt zich helemaal klem tot hij omvalt. Elke kijker beseft direct dat dit geen meezingkaraokeshow wordt. Martijn Fischer speelt razend knap zowel de vrolijke Hazes uit de jaren tachtig als het depressieve wrak van 2004. Belangrijker dan zijn imitatietalent is nog dat Fischer alle emoties geloofwaardig weet over te brengen.