TrosKompas

2_10.jpg

Made of honor (2008)

Je gunt je beste vrienden alle goeds. Maar je gunt jezelf het beste! En wat als dat beste nu je beste vriendin is? Patrick Dempsey twijfelt in ‘Made of honour’ of hij Michelle Monaghan als vriendin of vrouw wil.

Eeuwige vrijgezel Tom (Patrick Dempsey) verslijt vrouwen bij de vleet, maar er is een dame waar hij altijd weer bij terugkomt: Hannah (Michelle Monaghan). Ze hebben geen relatie, maar Hannah is er altijd voor een luisterend oor, een gulle lach en om samen taartjes mee te eten. Als zij voor werk een paar weken naar Schotland toe moet, doet Tom een bijzondere ontdekking: hij mist Hannah, en wel zo erg dat hij eigenlijk geen dag meer zonder haar wil. Op de dag dat ze terugkomt is Tom vastbesloten zijn liefde aan haar te verklaren. Maar Tom wordt zeer onaangenaam verrast als hij ziet wat Hannah heeft meegenomen uit Schotland.... een verloofde! Deze Colin (Kevin McKidd) heeft haar hart veroverd, en het dolverliefde stel gaat over een paar weken in zijn geboorteland trouwen. En omdat Tom de beste vriend van Hannah is, aan hem de ‘eer’ om hoofdbruidsmeisje te zijn. Tom accepteert het, met in zijn achterhoofd het snode plan om in die weken al zijn charmes op haar los te laten. Zodat Hannnah niet tegen Colin, maar tegen hem ‘ja’ zal zeggen.

‘Made of honour’ is een film die erg prettig wegkijkt. Maar als je na afloop de bioscoop uitkomt en van de roze wolk in de grauwe werkelijkheid belandt, komen er ook argumenten bovendrijven waarom ‘Made of honour’ eigenlijk helemaal niet zo’n goede film is. Want onwaarschijnlijkheden, clichés en plotgaten krijgen ruim baan in de film. Maar moeten die voorrang krijgen boven de anderhalf uur romantisch vermaak die ‘Made of honour’ bovenal is? Het is juist een compliment aan de makers dat ze de fouten in de film zo weten te verdoezelen dat je er pas na afloop over valt.

Ironisch gezien zou je de recensie van ’27 dresses’ kunnen kopiëren en als enige verandering de naam van Katherine Heigl te vervangen door die van Patrick Dempsey. Want deze twee films volgen grotendeels hetzelfde (voor)traject. Beide met spelers uit de populaire serie ‘Grey’s anatomy’, beide in het veilige genre van de romantische komedie, en beide over iemand die echte liefde pal voor zijn/haar neus heeft staan, maar die driekwart van de film opzichtig de andere kant opkijkt. Of je zou een recensie uit de mottenballen kunnen halen van ‘My best friend’s wedding’, waarvan ‘Made of honour’ in feite de mannelijke versie is. Was het in die romkom uit 1997 Julia Roberts die opeens inzag dat haar beste vriend (die op het punt staat te trouwen) de ware is, hier is dat Patrick Dempsey.

Maar vergeet het gebrek aan originaliteit, geniet van de leukigheid! Te beginnen met Patrick Dempsey. Tegenspeelster Michelle Monaghan had onze harten al eerder gestolen met haar ontwapende frisse charme, maar Dempsey nog niet. Komt ook doordat de dames op de redactie spontaan in katzwijm vallen bij het horen van zijn naam. “Dokter Mc Dreamy!” En noem het jaloezie, maar door die adoratie moet de acteur bij de mannelijke helft van de redactie net even iets harder werken om in de gratie te komen. Maar wat blijkt: hij doet het erg leuk in ‘Made of honour’. Zijn Tom is glad maar niet te glibberig, en ondanks dat Tom vele harten breekt als playboy heeft hij zelf het hart op de juiste plaats zitten, waardoor hij toch sympathiek blijft. En hij heeft humor! En gelukkig de ‘Ik durf mezelf te kakken te zetten’-humor, onze favoriet. Zijn onthutste hoofd als hij eindelijk zijn ware gevoelens aan Hannah wil vertellen, en zij hem op hetzelfde moment voorstelt aan Schotse droomman Colin is onbetaalbaar. En Toms worsteling om zijn waardigheid te behouden in een te korte kilt, weet de acteur ook met de juiste combinatie van charme en schaamte te brengen. De makers van ‘Made of honour’ hebben er overigens goed aan gedaan om ‘tegenstander’ Colin niet als een vervelende man neer te zetten. Hij is juist reuze sympathiek, attent en –tot wanhoop van Tom- een uitblinker in basketbal. Je hebt dus twee gelijkwaardige mannen die om dezelfde vrouw strijden, wat voor een interessante loyaliteitsstrijd bij de kijker zorgt.

De film is naast het leuke spel opvallend mooi belicht en kleurrijk in beeld gebracht. Het jachtige stadse leven in de States krijgt hierdoor toch iets romantisch, een gevoel wat natuurlijk helemaal los gaat als de locatie zich naar Schotland verplaatst: prachtige woeste natuur, verweerde kastelen op heuveltoppen en mooie meren die baden in het zonlicht (jawel, het regent ook wel eens niet in Schotland). Nogmaals, met kille argumenten kan je de film makkelijk neersabelen (en het wat laffe einde staat in schril contrast met het gedurfde slot van het grote voorbeeld ‘My best friend’s wedding’). Maar één plek wordt niet geraakt door de pijlen van kritiek, en dat is het hart. Die blijft stevig doorkloppen en zorgt dat ‘Made of honour’ toch een fijne romantische komedie is.