TrosKompas

trew_04.jpg

The next three days (2010)

‘The next three days’ is een spannende ontsnappingsthriller over een wanhopige man die er alles voor over heeft om zijn ten onrechte voor moord veroordeelde echtgenote uit de gevangenis te bevrijden. Een rol die Russell Crowe op het lijf is geschreven.

Zoals zijn Oscar voor ‘A beautiful mind’ bewees is Crowe een meester is het spelen van gekwelde personages. In ‘The next three days’ geeft hij gestalte aan een goedmoedige docent, John Brennan, wiens leven volkomen overhoop wordt gegooid als zijn vrouw Laura (Elizabeth Banks) op een kwade dag van de moord op haar baas wordt beschuldigd. Omdat het bewijs er op het eerste gezicht overtuigend uitziet, wordt ze tot levenslang veroordeeld, waardoor John in zijn eentje de zorg voor hun zoontje moet voortzetten. Hoewel hij daar als goede vader uitstekend in slaagt, kan hij zich juist door zijn rechtschapen inborst onmogelijk neerleggen bij het onrecht dat zijn gezin is aangedaan. Als de politie weigert om verder onderzoek te doen naar de werkelijke dader en alle hoger beroepen zijn uitgeput, gaat bij hem de knop om en neemt hij een drastisch besluit: ‘This will not be your life’, vertelt hij zijn echtgenote tijdens een van zijn bezoeken. En hoewel zij op dat moment niet precies begrijpt wat hij daarmee bedoelt – gaat hij vervolgens met een onstuitbare woede aan de slag om die profetische woorden kracht bij te zetten.

‘The next three days’ is de nieuwe film van Paul Haggis, een regisseur die er om bekend staat dat hij zware thema’s niet uit de weg gaat. Zo won hij eerder een Oscar voor zijn veelgelaagde drama ‘Crash’, waarin hij o.a. liet zien dat racisme in alle lagen van de bevolking voorkomt. Vervolgens maakte hij met ‘In the valley of Elah’ een van de meer interessante films over de gevolgen van de Amerikaanse inval in Irak. Maar omdat die film – zoals de meeste productie over Irak – hopeloos flopte, heeft hij nu weer een film voor een breed publiek gemaakt. Daarbij koos hij voor een remake van de Franse film ‘Pour elle’ (2008). Hoewel die film (met o.a. Diane Kruger) pas twee jaar oud is, zal deze remake vermoedelijk op veel minder bezwaren stuiten dan de Amerikaanse ‘Millennium’-verfilmingen, simpelweg omdat slechts weinigen het origineel zullen hebben gezien.

‘The next three days’ kun je wel degelijk gaan zien. Het is waar, de film is volgens een beproefde formule gemaakt, waarbij de held vele obstakels moet overwinnen voordat hij zijn doel (eventueel) kan bereiken, maar in handen van een volleerd vakman als Paul Haggis is dat een waar genoegen. Hij heeft de film in drie episoden onderverdeeld en het aardige is dat de film per episode beter wordt. Het eerste deel, ‘The last three years’ is effectief maar heeft ook nog iets plichtmatigs, want voor de opzet van het verhaal is het nou eenmaal nodig dat Laura zo snel mogelijk achter slot en grendel verdwijnt, zodat het echte verhaal kan beginnen. In ‘The last three months’ neemt Haggis uitgebreid de tijd om te laten zien hoe een brave onderwijzer transformeert in iemand die bereid is om over lijken te gaan om de liefde van zijn leven te redden. Vervolgens introduceert Haggis in ‘The last three days’ nog een nieuw maar even beproefd element: de race tegen de klok. Over drie dagen zal Laura namelijk worden overgebracht naar een andere gevangenis, om daar de rest van haar straf uit te zitten. En omdat het uitwerken van een nieuw plan om allerlei redenen (o.a. geldgebrek) ondoenlijk is, moet John in actie komen. En wel onmiddellijk.

Dat Russell Crowe de film draagt is een understatement. Hij domineert iedere scene waar hij inzit. Hij is begripvol ten opzichte van zijn vrouw, zorgzaam voor zijn zoon en streng en uiteindelijk ook keihard tegenover de mensen die hem tegenwerken. Maar ook Elizabeth Banks speelt haar rol geweldig. Eerst nog vol goede moed, omdat ze heilig in de best mogelijke afloop blijft geloven. Maar daarna ook depressief en uiteindelijk berustend. Daarnaast is een korte maar fijne bijrol weggelegd voor Liam Neeson, die als schrijvende ex-beroepscrimineel John niet alleen een spoedcursus ontsnappen uit zwaarbewaakte gevangenissen geeft, maar ook wat handige tips voor het vervolg. Zoals ‘zorg dat je binnen een kwartier uit het centrum bent en binnen 35 minuten uit de stad, want dat is de tijd die men sinds 9-11 nodig heeft om alles af te sluiten. En als het je lukt om naar het buitenland te komen, kies dan voor een land dat echt niks met de VS te maken wil hebben. Zoals Jemen.”

Al deze goed raad ten spijt, wordt het voor John nooit een abc’tje. In het laatste uur neemt het verhaal een aantal onvoorspelbare wendingen en haalt Haggis de verwachtingen van de kijker op inventieve wijze onderuit. Met dank ook aan Russell Crowe, die tot het al dan niet bittere eind blijft overtuigen als de familieman die er alles voor over heeft om zijn gezin weer bij elkaar te krijgen.