TrosKompas

04_Onze2.jpg

Onze jongens in Miami (2020)

De film ‘Onze jongens’ trok in 2016 ruim 360.000 – vooral vrouwelijke –bezoekers. Geen wonder dat er na het grote succes nu een vervolg is van de Nederlandse versie van ‘Magic Mike’. Voor de noodzakelijke frisheid en afwisseling is het verhaal verplaatst naar het zonnige Miami, waar de ‘Dutch boys with their big toys’ de Amerikaanse vrouwen willen vermaken. Naast de blauwe luchten, het fraaie strand en een paar ‘Miami Vice’-verwijzingen draait het verhaal opnieuw om de spannende choreografieën. Zoals de ‘Fast & the furious’-scripts rond de spectaculaire actie geschreven werden, is het scenario hier puur de verbinding tussen ruim tien stripscènes.  
 
Hoteldebotel
Jorrit en Bas (Jim Bakkum, foto boven m., en Martijn Fischer) beginnen een stripclub in Miami. Het gebouw moet eerst opgeknapt worden en de huur is zo hoog dat het moeilijk wordt om winst te maken. Bovendien is er concurrentie van een andere mannenstripclub. Voor het liefdeslijntje zorgt de rolschaatsende Lola (Eva van de Wijdeven). Jorrit is op slag hoteldebotel, al laat Lola meteen weten dat ze zich absoluut niet wil binden. Van de Wijdeven speelt alle mannen van het doek en laat zien dat ze ook sexy kan swingen in een knappe paaldansscène.
 
Nederlands Amerikaans
‘Onze jongens in Miami’ is, net als de titel, tegelijkertijd Amerikaans en Nederlands. Er zijn snelle racewagens, dronebeelden van een luxe jacht en een villa met zwembad aan het strand. Maar er is ook een ‘houtje touwtje’ decor dat uit elkaar valt, er zijn scènes in een afgeragde bouwmarkt en dialogen over bloemkool en een kriebeltrui. Het scenario verbindt op die manier het frisse van het uitstapje over de oceaan met het kneuterige uitgangspunt van de bouwvakkers die simpele Hollandse jongens blijven. Ze hebben veel spieren, maar zijn niet al te snugger waardoor Jorrits dertienjarige zoontje Gijs (Matheu Hinzen) het verstandigst lijkt.
 
Stevige entertainment
Echt verrassend wordt het verhaal nergens en de acteerprestaties zullen geen Gouden Kalveren opleveren, maar dit is wel vakkundig entertainment. ‘Onze jongens in Miami’ weet een gemoedelijk sfeertje op te roepen, wisselt dansscènes genoeg af qua locatie en choreografie en neemt zichzelf gelukkig nergens serieus. Het is kunst met een kleine k, maar ook entertainment met een grote E, precies toegesneden op de doelgroep. Regisseur Johan Nijenhuis (‘Costa!’, Verliefd op Cuba’) bewijst dat hij dit genre in de vingers heeft. Dat hij ook een heel ander soort film kan maken, blijkt over twee weken als ‘De beentjes van Sint Hildegard’ uitkomt, een tragikomedie in het Twents met Herman Finkers.