TrosKompas

TVK1744_14_15_01.jpg

Oh baby (2017)

3
‘Oh baby’ is een romantische tragikomedie over een ordelijke, bangige liedjesschrijver (Gijs Naber) die na de dood van een vriendin ineens voor zijn acht maanden oude zoon moet zorgen. Dat gaat niet van een leien dakje.
In Nederlandse films is het vaak hetzelfde liedje, met een overdosis aan romantische komedies. In ‘Oh baby’ zit ook romantiek, maar het is vooral een originele tragikomedie over verantwoordelijkheid en het overwinnen van angsten. Ruben is een liedjesschrijver die zijn nummers verminkt ziet worden door producers en zangers, maar daar niets van durft te zeggen. In de garage staat de Volvo waarin zijn ouders overleden zijn, een auto waarmee daarna niet meer is gereden. Dat durft Ruben niet, net zoals hij sindsdien ook geen serieuze relatie meer heeft gehad omdat hij bang is weer een geliefde kwijt te raken.

Instantvader
Als een scharrel van hem overlijdt, blijkt hij de vader te zijn van haar acht maanden oude zoontje en krijgt hij de voogdij over het kleine mormel. Het chaotische zusje (Hanna van Vliet) van de overleden Evelien krijgt hij er gratis bij, omdat die de keuze van haar zus in twijfel trekt: “Ik geloof niet in vaders.” Samen nemen ze de zorg voor de kleine Oscar op zich, maar hun karakters en levensstijlen botsen. Uiteraard springt gaandeweg de vonk over tussen deze twee ongewilde ouders van een baby, dat zal niemand verrassen. En natuurlijk is er ook een luierscène. Daarin volgt ‘Oh baby’ de algemene romkom- en humor-wetten, maar tussendoor zijn er volop dramamomenten. Zoals wanneer Ruben vertelt over het lachje van de baby, dat hem doet denken aan zijn overleden moeder. De gemoedstoestand van Ruben wordt tussendoor geïllustreerd met liedjes (Gijs Naber zingt ze zelf!) en hallucinaties. Bijvoorbeeld eentje waarin hij achtervolgd wordt door een horde vrouwen met kinderwagens. Die originele momenten tillen de film boven het gemiddelde uit.
Deze website maakt gebruik van Cookies. Waarom? Klik HIER voor meer informatie.