TrosKompas

TVK1717_14_01.jpg

The zookeeper's wife (2017)

Simplistisch gezegd is ‘The zookeeper’s wife’ ‘Schindler’s list’, maar dan met een dierentuin in plaats van een fabriek. Beide films spelen tijdens de Tweede Wereldoorlog, zijn gebaseerd op ware gebeurtenissen en gaan over een Pool die Joden redt van de Duitsers. Waar er overeenkomsten zijn, vallen de verschillen ook op. ‘The zookeeper’s wife’ zal geen Oscars winnen en is veel meer een familiefilm dan de klassieker van regisseur Spielberg.

Schattigheid
Dat begint al meteen met twee leeuwenpups die in een huis liggen. Vervolgens fietst Antonina Zabinski (Jessica Chastain) door de dierentuin. Ze groet de olifant en de apen en ondertussen rent een dromedarisjong achter haar aan. Het is een vermakelijk gezicht met een hoog aaibaarheidsgehalte. Dat zoete begin toont de band van Antonina met haar dieren en zorgt bovendien voor het contrast met de rauwe werkelijkheid van de oorlog later in de film. Aan het begin is alles nog pais en vree, maar als de Duitsers Polen binnenvallen worden de dieren afgeschoten en de Joden in ghetto’s samengedreven. Antonina en haar man Jan (de Vlaming Johan Heldenbergh) besluiten Joden uit het ghetto te smokkelen en hun dierentuin te gebruiken als onderduikadres. Lukt het ze om dat verborgen te houden voor de nazi Lutz (Daniel Brühl), die een oogje op Antonina heeft?

Ongeloofwaardig
‘The zookeeper’s wife’ is een drama met het hart op de juiste plaats. Zeker in deze herdenkingstijd wordt de kijker geraakt door de thematiek van het onzelfzuchtig onderbrengen van slachtoffers. Minder sterk is dat er op een enkel Duits woord na uitsluitend Engels wordt gesproken, en dat komt de geloofwaardigheid niet ten goede. Ook de keuze om de gruwelijkheden zo veel mogelijk buiten beeld te houden doet afbreuk aan de film. De puinhopen van de Poolse hoofdstad Warschau (de hele film werd trouwens opgenomen in Praag) zijn goed in beeld gebracht en ook is te zien hoe de Joden worden opgejaagd, maar het kwaad van de nazi’s krijgt nooit duidelijk een gezicht. Verder wordt de relatie tussen Jan en Antonina te weinig uitgewerkt. Hun hulpvaardigheid trekt een zware wissel op hun liefde, maar daar wordt nauwelijks iets mee gedaan. Daar komt bij dat de rol van Jan kleiner gemaakt is om die van Antonina uit te werken, terwijl de spanning vooral bij de smokkelacties van Jan zit (die trouwens in het echt ook nog vergiftigd vlees aan de nazi’s leverde). Natuurlijk is Jessica Chastain een bekendere naam, maar wellicht had de film met Jan als middelpunt een spannender verhaal opgeleverd.
Deze website maakt gebruik van Cookies. Waarom? Klik HIER voor meer informatie.