TrosKompas

1TVK1706_14_15_01.jpg

Jackie (2016)

‘Jackie’ probeert de kijker te laten zien hoe Jackie Kennedy de moord op haar man verwerkt. Daarvoor is een lastige constructie gekozen met als raamwerk een interview in
het magazine ‘Life’. Via haar antwoorden op vragen zien we wat er rond de moord in Jackies hoofd omging. Probleem is alleen dat ze soms zelfs binnen die flashbacks nog weer in een eerdere flashback belandt, wat de structuur onoverzichtelijk maakt. Daar komt bij dat alles nogal afstandelijk is gefilmd, met lange shots waarin we Jackie op haar rug gefilmd door de gangen en kamers van het Witte Huis zien lopen. Het lijkt soms wel ‘The shining’, maar dan zonder de spanning. Nathalie Portman zet een goede rol neer als Jackie Kennedy, maar de film mist emotie en stelt inhoudelijk teleur.


Natalie Portman heeft een Oscarnominatie voor haar spel, maar de film mist emotie en stelt inhoudelijk teleur.

De moord op John F. Kennedy vormde inspiratie voor diverse films, zoals ‘JFK’ van Martin Scorsese. Vorig jaar leverde deze historische gebeurtenis de sterke televisieserie ’11.22.63’ op, gebaseerd
op het gelijknamige boek van Stephen King. De beelden van de aanslag op JFK in Dallas zijn zo bekend dat ze een iconische status hebben gekregen.

Verhaalconstructie
‘Jackie’ probeert extra inhoud aan die historische dagen te geven door zich puur op de vrouw van John F. Kennedy te richten. Daarvoor is een lastige constructie gekozen met als raamwerk een interview in
het magazine ‘Life’. Via haar antwoorden op vragen zien we wat er rond de moord in Jackies hoofd omging. Probleem is alleen dat ze soms zelfs binnen die flashbacks nog weer in een eerdere flashback belandt, wat de structuur onoverzichtelijk maakt. Daar komt bij dat alles nogal afstandelijk is gefilmd, met lange shots waarin we Jackie op haar rug gefilmd door de gangen en kamers van het Witte Huis zien lopen. Het lijkt soms wel ‘The shining’, maar dan zonder de spanning.

Oscarnominatie
De taferelen van de aanslag, de rondleiding die Jackie voor televisie gaf en de inzegening van Johnson als nieuwe president zijn weliswaar tot in de puntjes nagemaakt, maar voegen weinig toe. Daarnaast blijft het raden naar de emotie van de First Lady, die een deel van de film verdwaasd en lamgeslagen rondloopt. De Oscar-nominatie heeft Natalie Portman waarschijnlijk voor het imiteren van de titelfiguur, want ze maakt er geen vrouw van vlees en bloed van.

Mediabewust
Spaarzaam gedoseerd komen er wel emoties aan bod. Ze vertelt tussen neus en lippen door dat ze nauwelijks meer met John sliep, dat ze ongelukkig was, dood wilde en liever met een lelijke winkelbediende was getrouwd om de moord en alle druk te ontlopen. In andere gesprekken komt ze juist over
als een sterke vrouw die zich bewust is van het beeld dat ze schept, de uitvaart van haar man tot een indrukwekkende gebeurtenis maakt en bewust in het volle zicht uit het vliegtuig stapt na de moord, waarbij ze met opzet haar roze jurkje met de opgedroogde bloedvlekken aanhoudt. Deze vrouw bespeelt de media. Ook tijdens het interview houdt ze de regie strak in handen, Ze zegt doodleuk “Ik rook niet”, terwijl er een sigaret uit haar mond bungelt en streept passages door in het notitieblok van de schrijver.

Beter portret
Misschien moeten we op dezelfde manier naar deze film kijken; wegstrepen wat ons niet uitkomt en met de overblijfselen een eigen beeld van Jackie creëren. Want hoe mooi gemaakt en geacteerd ook (er zijn ook Oscarnominaties voor Beste Kostuums en Beste Muziek), als biografie weet deze film de harten van de kijkers niet te raken. De echte Jackie had van zichzelf vast een beter en indrukwekkender portret geschetst.