TrosKompas

TVK1645_11_05.jpg

Toni Erdmann (2016)

Bij een Duitse film denkt niet iedereen direct aan een komedie. ‘Toni Erdmann’ baarde op het festival in Cannes echter opzien door talloze hilarische scènes die de tragiek van de eenzaamheid een heerlijke luchtigheid meegeven.

De lovende kritieken zijn ‘Toni Erdmann’ al vooruitgesneld. Hoewel de film, die ruim tweeënhalf uur duurt, geen Gouden Palm mee naar huis nam, kreeg de film in Cannes wel de Fipresci-prijs van de internationale pers. De goede kritieken zijn belangrijk voor deze film, want de marketing zal lastig zijn; de combinatie ‘Duits-humor-avond-vullend’ zal namelijk niet direct veel publiek naar de bioscoop lokken. Ook de hoofdrolspelers zijn hier amper bekend, al was Sandra Hüller eerder wel te zien in onder meer het indrukwekkende ‘Requiem’ en de Nederlandse film ‘Brownian movement’. Een leuke bijrol is weggelegd voor Hadewych Minis. Het verhaal draait om een vader en dochter die van elkaar vervreemd zijn geraakt. Vader Winfried (Peter Simonischek) is een muziekleraar die dol is op ‘practical jokes’. Zijn dochter Ines (Sandra Hüller) is een succesvolle carrièrevrouw die voor een belangrijke klus een tijd in Boekarest verblijft. Als Winfried haar daar bezoekt, ontdekt hij dat ze niet gelukkig is en besluit hij haar te helpen.

Origineel en verrassend
Maandenlang heeft Ines zich met haar team een slag in de rondte gewerkt voor een belangrijke presentatie; ze moet een groot bedrijf adviseren over het ontslaan van honderden medewerkers. Juist dan komt haar vader langs met z’n flauwe geintjes. Ze staat niet voor hem open, houdt afstand en wil het liefst dat hij snel weer vertrekt. Winfried besluit dan om op een andere manier toenadering te zoeken: hij trekt een net pak aan, zet een pruik op en doet een vals gebit in. Zo meldt hij zich als ‘coach’ Toni Erdmann bij de werkgever van Ines, waar hij wonderlijk genoeg meteen vertrouwen wekt. Zijn bluf en improvisaties zorgen voor enkele hilarische scènes, zoals die waarin hij zich voordoet als ambassadeur. Een van de tragikomische hoogtepunten in de film is het feestje dat Ines geeft. Regisseuse Maren Ade schreef ook het scenario en weet in de film diep menselijke emoties op een geloofwaardige wijze over te brengen. Een originele en verrassende must-see voor iedereen die 162 minuten lang kan stilzitten.