TrosKompas

TVK1639_15_02.jpg

De held (2016)

Het Nederlands Filmfestival had de afgelopen jaren geen gelukkige hand bij het kiezen van de openingstitel, een film die als visitekaartje moet dienen. Vorig jaar stelde ‘J. Kessels’ teleur en daarvoor werden ook ‘Bloedlink’ (2014) en ‘Hoe duur was de suiker’ (2013) matig tot slecht ontvangen. Lukt het ‘De held’ wel om critici en gewone filmliefhebbers te plezieren, zoals bijvoorbeeld openingsfilm ‘Simon’ dat deed in 2004?

Op voorhand kreeg ‘De held’ het voordeel van de twijfel. Naast Monic Hendrickx, die na de tv-serie ‘Penoza’ aan een tweede acteursjeugd bezig is, bestaat de cast onder andere uit Fedja van Huêt, Susan Visser, Hans Croiset, Daan Schuurmans, en Kitty Courbois. De regie is in handen van Menno Meyjes, die meeschreef aan successen als
‘The color purple’ en ‘Indiana Jones and the last crusade’ en indruk maakte als regisseur van ‘Het diner’. Bovendien is de film gebaseerd op een intelligent boek van Jessica Durlacher over de Joodse familie Silverstein. Iedereen heeft respect voor de vader (Hans Croiset) die in de oorlog als jongetje iets heldhaftigs heeft gedaan. Maar hij kan ook agressief zijn en dochter Sara (Monic Hendrickx) ontdekt dat haar vader iets verborgen houdt. Al snel blijkt de hele familie geheimen te hebben. Daarnaast dreigt er gevaar en heeft iemand het op het gezin gemunt. Waarom?

De acteurs doen het prima, met name Hans Croiset die iets jachtigs en geheimzinnigs aan zijn spel toevoegt. Ook zijn er enkele filmisch mooie momenten, zoals een van boven gefilmd roeitochtje en een duistere scène op een begraafplaats. Maar het tempo van de film zakt soms in, om vervolgens ineens door te schakelen naar een te hoge versnelling. Bovendien lijken alle karakters (op eentje na) nogal apathisch op de bedreigingen te reageren. Ze doen als konijntjes die in de koplampen van een aanstormende auto blijven staren. Het eindresultaat is een zwaar verhaal dat genoeg plot heeft voor een serie, maar dat matig uitgewerkt en beurtelings te traag en te gehaast voelt. Het is alsof er niet duidelijk gekozen is tussen een literair drama en een broeierige thriller, waardoor het op beide vlakken niet overtuigt. Het NFF had niet de gehoopte openingsknaller. Volgend jaar beter.