TrosKompas

TK1628_26_01.jpg

The red turtle (2016)

4
Leven op een onbewoond eiland heeft al een lied van Kinderen voor kinderen en een Tom Hanks-drama (‘Cast away’) opgeleverd. Bij dit rijtje voegt zich de dromerige animatiefilm ‘The red turtle’.‘

The red turtle’ won op het filmfestival van Cannes de Prix Spécial du Certain Regard. Wij mogen daar best een beetje trots op zijn, want de regisseur is de Nederlander Michael Dudok de Wit. De in Abcoude geboren, maar na zijn afstuderen vooral in het buitenland werkende, Dudok de Wit gooide in 2000 al hoge ogen met ‘Father and daughter’. Die ontroerende film over de onbreekbare band tussen een ouder en zijn kind won de Oscar voor Beste Korte Animatiefilm. En trok de aandacht van de Japanse Ghibli-studio. De animatiegigant (verantwoordelijk voor o.a. ‘Spirited away’ en ‘Ponyo’) wilde graag met Dudok de Wit samenwerken aan zijn eerste productie op speelfilmlengte: ‘The red turtle’.

Surrealistisch
In ‘The red turtle’ spoelt een man aan op een onbewoond eiland. Tot drie keer toe bouwt hij een vlot, maar steeds als hij wil uitvaren, beukt een enorme rode schildpad zijn bouwsels kapot. De man begint het beest te haten, maar uiteindelijk levert zijn gedwongen verblijf op het eiland hem een vrouw en kind op. De film ademt een dromerige, surrealistische sfeer. Er wordt geen woord in gesproken, we horen de man hoogstens schreeuwen, huilen en lachen. Hierdoor wordt ook weinig uitgelegd; het is aan de kijker om bepaalde beelden te interpreteren. Is het een droom wat we zien, is het symboliek of is het echt?

Meeslepend
Zonder veel te verklappen, kunnen we zeggen dat de schildpad halverwege de film een transformatie ondergaat. Tot dat punt had ‘The red turtle’, hoe bevreemdend het soms ook werd, toch nog een lijntje met de realiteit. Door de ommekeer wordt dat lijntje losgelaten en dat vinden we lastig om te accepteren. Het is dan wel weer de kracht van ‘The red turtle’ dat de prachtige, sobere tekenstijl en de meeslepende muziek al genoeg zijn om tot het einde toe van de film te genieten, ook al haakten we verhaaltechnisch iets eerder af.