TrosKompas

crop.jpg

Monsieur Chocolat (2016)

Na het succes van ‘Intouchables’ en ‘Samba’ is de Franse komiek Omar Sy ditmaal te zien in een biografisch drama. Hij speelt de clown Chocolat, die eind negentiende eeuw de eerste zwarte artiest in Frankrijk was.


De circusbranche heeft het nu zwaar, maar eind negentiende-eeuw – vóór de komst van bioscoop en televisie – was circus een zeer populaire vorm van vermaak. Naast acrobaten en jongleurs vormden clowns een onmisbaar onderdeel van een circusvoorstelling. Rond 1885 was de Engelse clown Foottit een gevierde verschijning in de Parijse circussen. In die tijd leerde hij de jonge Rafael Padilla kennen, de zoon van een zwarte slaaf op Cuba, die als hulpje in een Frans circus werkte. De twee vormden daarop een clownsduo dat onder de naam Foottit & Chocolat furore maakte in het Parijse Nouveau Cirque. Acteur en regisseur Roschdy Zem, bekend van ‘Omar m’a tuer’, zag het komische talent van acteur Omar Sy en zette hem in de rol van de zwarte clown. Voor de rol van Foottit (in de film gespeld als Footit) castte hij James Thierrée, een kleinzoon van Charles Chaplin en een begenadigd circusartiest. In de film is Footit een soort reddende engel voor Chocolat; hij leert hem het vak en haalt hem weg uit het derderangscircus waar hij slecht behandeld en betaald werd.


Bittere nasmaak

Eenmaal in Parijs begint het succes voor Footit en Chocolat: enthousiast publiek, volle zalen, almaar nieuwe voorstellingen en bakken geld zijn hun deel. Als eerste zwarte artiest in Frankrijk is Chocolat sowieso al een publiekstrekker,
en met hun fysieke acts weet het duo het publiek keer op keer te vermaken. Uiteraard kan dit succes niet aanblijven; Chocolat heeft een probleem met geld, drank en gokken en belandt in een schandaalwekkende relatie met de blanke Marie (Clotilde Hesme). Qua verhaal zit het dus allemaal wel goed, maar hoe de twee hoofdrolspelers ook hun best doen, hun acts weten nog geen glimlach op
te wekken. James Thierrée kijkt bijna twee uur lang alsof hij al in de laatste tragische scène is beland en de film ademt een constante melancholie uit, die maar voortsleept en voortsleept. ‘Monsieur Chocolat’ suggereert zoetigheid, maar laat helaas een bittere nasmaak achter.