TrosKompas

demolition-.png

Demolition (2016)

Hoe krijg je na een tragische gebeurtenis je leven weer enigszins op orde? Jake Gyllenhaal kiest in ’Demolition‘ voor een radicale aanpak en breekt zijn oude leven af. Een film over verlies, verwerking en liefde voor het leven.

Tien jaar geleden besprak ik in dit blad de film ’C.R.A.Z.Y.‘, een van de eerste speelfilms van de Canadese regisseur Jean-Marc Vallée. Deze leidde meteen tot zijn internationale doorbraak; het was in elk geval zijn eerste film die in ons land werd uitgebracht. Nu, tien jaar verder, is Vallée een gewaardeerde filmmaker geworden, die al talloze prijzen naar zijn cast en crew zag gaan (o.a. drie Oscars voor ’Dallas buyers club‘), en geen moeite meer heeft om sterren te strikken voor zijn films. In ’Wild‘ werkte hij met Reese Witherspoon en Laura Dern en voor ’Demolition‘ vond hij onder anderen Jake Gyllenhaal en Naomi Watts bereid mee te werken. Gyllenhaal speelt hier de geslaagde zakenman Davis, die al in de openingsscènes zijn vrouw Margot verliest bij een auto-ongeluk. Davis vindt zichzelf – wonderlijk genoeg geheel ongedeerd – terug in de gangen van het ziekenhuis. Hij weet wat er zich zojuist heeft afgespeeld, maar het bericht lijkt amper tot hem door te dringen. Uiterlijk onbewogen richt hij zijn aandacht op een kapotte snoepmachine.

Jake Gyllenhaal
Davis stuurt een uitgebreide klachtenbrief, vol persoonlijke uitweidingen, aan het bedrijf dat de snoepmachine beheert. Zo komt hij in contact met Karen (Naomi Watts) van de klanten-service, die zijn brief persoonlijk beantwoordt. Davis’ schoonvader en baas Phil (Chris Cooper) geeft hem een tijdje vrijaf om zijn verlies te verwerken, maar kan niet voorzien welke wending het rouwproces zal nemen. Davis krijgt zin om alles om hem heen te slopen, te vernielen en af te breken, en dat gaat van kwaad tot erger. Het sloopproces wordt met veel humor verbeeld, wat een aardig contrast oplevert met de opgelegde rouwtijd. De relatie tussen Davis en de getrouwde Karen krijgt nu eens geen clichématig romantisch verloop, maar biedt wel een zekere mate van spanning. Karens puberzoon speelt een vertederende en komische rol. Vallée levert hier een niet-alledaagse tragikomedie vol verrassingen en met sterke scènes en een fantastische hoofdrol voor de gelauwerde Gyllenhaal.