TrosKompas

missyou.jpg

Miss you already (2016)

Met een titel als ‘Miss you already’, en een verhaal over twee hartsvriendinnen waarvan er één kanker krijgt, weet je al: dit wordt een tranentrekker. Maar gelukkig blijkt ‘Miss you already’ een tranentrekker van het betere soort.

Vanaf het moment dat de Amerikaanse Jess (Drew Barrymore) als kind naar Engeland verhuisde en naast Milly (Toni Collette) in de klas kwam zitten, werden de twee hartsvriendinnen. In de loop der jaren maken ze elkaar hoogte- en dieptepunten mee. En ondanks dat hun volwassen levens behoorlijk van elkaar verschillen, zijn ze er altijd voor elkaar. Zeker als bij Milly borstkanker wordt ontdekt, staat Jess haar vriendin op alle mogelijke manieren bij. Maar Jess komt in een lastige gevoelsspagaat als in deze donkere tijd haar grootste wens uitkomt; namelijk dat ze zwanger blijkt te zijn.

Oprecht
Toni Collette heeft de rol waar je als actrice veel voldoening uit haalt. Ze doorloopt het hele spectrum aan emoties (verdriet, woede, vluchtgedrag en berusting) en krijgt daarnaast te maken met een dubbele borstamputatie, kaalheid en gewichtsverlies. Een tour-de-force, en Collette overtuigt op alle vlakken. Maar tóch ligt onze sympathie bij Drew Barrymore. Zij heeft een meer dienende rol, maar juist door kleine gebaartjes en blikken weet ze ons te ontroeren. Je ziet het stille verdriet in Jess’ ogen, terwijl ze zich groot wil houden voor haar doodzieke vriendin. Je voelt de tegenstrijdigheid, op het moment dat ze uiteindelijk wél zwanger wordt. Jess is dolblij, maar ze wil Milly niet belasten met haar geluk. De vanzelfsprekendheid waarmee Jess haar eigen leven op pauze zet om haar vriendin te helpen, is één van de oprechte brok-in-de-keel momenten van de film. Gelukkig laat Jess niet helemaal over zich heen lopen. In niet mis te verstane bewoordingen wijst ze Milly terecht, als die door haar ziekte een onuitstaanbaar kreng dreigt te worden. Collette heeft de moeilijke rol, maar Barrymore de menselijke rol.