TrosKompas

valentijn.png

Brasserie Valentijn (2016)

‘Brasserie Valentijn’ speelt op geheel eigen wijze met het genre romantische komedie. De liefde in deze film is gevarieerd, rauw, niet zonder obstakels en vertelt vooral veel over het liefdesleven van regisseur Sanne Vogel.
In 2014 maakte Sanne Vogel (actrice in ‘Verliefd op Ibiza’ en ‘Het schnitzelparadijs’) haar eerste grote bioscoopfilm ‘Hartenstraat’, een erg succesvolle, standaard romantische komedie met een happy end. Het zou natuurlijk makkelijk zijn geweest om een vervolg te maken. Sanne: “Dat hebben ze me wel twintig keer gevraagd, maar dat wilde ik niet, want zo’n film had ik al gemaakt."
Andere richting
Met ‘Brasserie Valentijn’ slaat de regisseuse een totaal andere richting in. Hoewel de poster, met de rode lintletters (sinds ‘Alles is liefde’ onontkoombaar) en het ‘Valentijn’ in de titel, een romantische komedie van dertien in een dozijn doet vermoeden, is niets minder waar. De film is het best te omschrijven als een filmhuis-versie van een romantische komedie. Bovendien heeft de opzet wel wat van een toneelstuk. Het verhaal speelt grotendeels op één locatie – de brasserie – en op één dag – Valentijnsdag. Allerlei stellen hebben een tafeltje geboekt en geven samen een mozaïekbeeld van de liefde. Naast de sprookjesachtige, geïdealiseerde romantiek zien we de rauwe en de tragische kanten van de liefde, zoals lust of het ingedutte huwelijk.
Sprookjesachtig
Mensen die een rechttoe rechtaan romkom verwachten kunnen teleurgesteld zijn. Deze film heeft meer diepgang en de vormgeving gaat hand in hand met de gebeurtenissen op het scherm. Dat begint al met de credits, die verschijnen als neonletters en wijnetiketten. Er werd voor de opnamen een compleet nieuw restaurant gebouwd waarin alles betekenis heeft, van de donkere kleuren tot de stoelen en de kroonluchters. Aan het begin van de film leidt een spierwitte duif ons naar het restaurant, waarvan de locatie met opzet algemeen is gehouden. We zien een stad met de heuvels van Rome, de Eiffeltoren van Parijs én het Rijksmuseum van Amsterdam. Dat geeft een tijdloos, sprookjesachtig en eigen sfeertje.
Fusionrestaurant
Het sprookjesachtige contrasteert weer met sommige verhaal-lijnen, die juist rauw en realistisch zijn en laten zien dat liefde niet eenvoudig te vinden en te houden is. Wie ‘Brasserie Valentijn’ binnengaat met het idee een makkelijke romkom te bekijken, zal verward de bios verlaten en zich afvragen wat hij of zij nu precies gezien heeft. Was het een drama, een komedie, een romantische film? ‘Brasserie Valentijn’ is als een fusionrestaurant waar een mix van stijlen geserveerd wordt met voor elk wat wils.