TrosKompas

f-yves_saint_laurent_43008782_st_10_s-high.jpg

Yves Saint Laurent (2014)

Na de documentaire 'L'amour fou' uit 2010 is er nu ook een speelfilm over het leven van de beroemde Franse couturier Yves Saint Laurent. Deze biopic geeft een fraai tijdsbeeld van de roerige jaren in diens leven.

De jeugdige Yves Saint Laurent (Pierre Niney) groeit op in de toenmalige Franse kolonie Algerije. Zijn talent voor het ontwerpen van kleding brengt hem in de jaren vijftig naar Parijs, waar hij in dienst treedt van het modehuis Dior. Al op 21-jarige leeftijd neemt hij daar het roer over wanneer Christian Dior in 1957 onverwacht overlijdt. Yves ontmoet daarna zakenman Pierre Bergé (Guillaume Gallienne), met wie hij een relatie begint. In 1960 moet Yves in het leger, vanwege de Algerijnse onafhankelijkheidsoorlog. Hij krijgt echter een zenuwinzinking en wordt daarop ontslagen bij Dior. Zijn vriend Bergé helpt hem dan om een eigen modehuis op te zetten, waar het merk YSL een groot succes wordt. Yves wordt geïnspireerd door zijn model en muze Victoire (Charlotte Le Bon). Hij werkt keihard om tot wel vier collecties per jaar te ontwerpen, maar zoekt tussendoor ontspanning in drank, drugs en seks.

Naadloze overgangen
De documentaire 'L'amour fou' uit 2010 had eigenlijk het hele levensverhaal van Yves Saint Laurent al verteld, maar fictie is voor veel mensen toch nog steeds toegankelijker dan non-fictie. Acteur en beginnend regisseur Jalil Lespert wilde een hoge mate van authenticiteit en kreeg toestemming om veel originele (en zeer kostbare) ontwerpen van YSL te gebruiken. Ook hoofdrolspeler Pierre Niney past in deze aanpak, want de acteur is qua uiterlijk, kenmerkende bril en verlegen houding haast het evenbeeld van de echte couturier. Het perspectief in de film ligt deels bij Yves' partner Bergé, prima vertolkt door Gallienne, die vanuit het heden terugblikt op hun gezamenlijke leven. De persoonlijke elementen en de hectische modeshows lopen steeds naadloos in elkaar over, waarbij de bekendste ontwerpen aan bod komen, zoals de kleurige Mondriaanjurk. Het getrouwe, chronologische volgen van Yves' leven maakt de film wel wat voorspelbaar. Het acteerwerk maakt indruk, de film als geheel is prima verteerbaar, maar blijft niet lang hangen.