TrosKompas

f-paranoia.jpg

Paranoia (2013)

Adam Cassidy (Liam Hemsworth) zwoegt voor een hongerloontje bij softwarebedrijf Wyatt. Al zijn harde werk lijkt voor niets als hij de grote baas Nicolas Wyatt (Gary Oldman) tegen de haren instrijkt en prompt wordt ontslagen. Adam drukt een bedrijfscreditcard achterover en gaat met een stel vrienden flink stappen op kosten van de zaak. Hier komt Wyatt achter, en hij stelt Adam voor het blok: of hij krijgt een carrièrebrekende rechtszaak aan zijn broek wegens diefstal, of hij moet voor Wyatt bij diens grote concurrent Jock Goddard (Harrison Ford) infiltreren en spioneren. Adam kiest voor het laatste, en geniet van de materiële zaken die hij van Wyatt voor zijn diensten krijgt. Ook krijgt hij een relatie met Goddard-medewerker Emma Jennings (Amber Heard). Maar als Goddard Adam doorheeft en hem onder druk zet, en Wyatt Adam de duimschroeven nog verder aandraait, zit hij gevangen in een levensgevaarlijk spel tussen twee giganten?

Air Force One

In 1997 gingen acteurs Gary Oldman en Harrison Ford voor het eerst mano-a-mano in de actiefilm 'Air Force One'; Oldman als kaper van het presidentiële vliegtuig, en Ford als de Amerikaanse president. Nu, jaren later, staan beide heren weer tegenover elkaar. Het verschil is dat ze nu beiden in maatpak gehuld zijn, en allebei aan de verkeerde kant van de wet staan. Als de twee technologische zwaargewichten Nicolas Wyatt en Jock Goddard maken ze elkaar het leven zuur, ten koste van jong broekie Adam Cassidy, die ze beiden als pion gebruiken voor hun snode plannetjes.

Doorwrochten karakters
Veteranen Olman en Ford hebben zichtbaar plezier in het spelen van hun personages, die onverwachte lagen hebben. Wyatt is de arrogante blaaskaak, die echter een valide reden lijkt te hebben om Goddard op de nek te zitten: hij werkte eerst als creatieve rechterhand bij Goddard, maar die streek de eer voor al zijn ideeën op, en zette Wyatt daarna pardoes op straat. Goddard zelf is bij de eerste ontmoeting ook een heel ander type dan je zou verwachten. Wel stinkend rijk, maar op een new-agemanier: zonder stropdas, rijdend in een hybride auto pratend met zachte stem. Hij palmt Adam helemaal in, vooral door een ontroerend verhaal over zijn gestorven zoontje. Hij verteld dit normaliter aan niemand, maar Goddard voelt dat hij een emotionele klik heeft met Adam? Dat ook Goddard goed kan liegen blijkt als Wyatt later snerend aan Adam vraagt of Jock het verhaal van zijn zoon weer met een snik in zijn stem kon vertellen. Waar Wyatt vanaf het begin zakelijk en hard is, is Goddard met zijn zachte uitstraling eigenlijk veel gevaarlijker. Hij lokt je met vriendelijke woorden naar binnen, en laat pas zijn tanden zien als je niet meer weg kunt. Deze goed doorwrochten karakters verraden de bron van 'Paranoia': het gelijknamige boek van Joseph Finder, die voor zijn research sprak met topmanagers bij o.a. Apple, Cisco Systems en Hewlett-Packard.

Bordkartonnen clichés
Het is jammer dat er verder zoveel dingen fout gaan in de film, en de literaire bron nergens meer tot uiting komt. Liam Hemsworth is het broertje van Chris, de acteur die furore maakt als 'Thor' in de gelijknamige film. Maar waar Chris naast een goed lijf ook indruk maakt met zijn acteerprestaties, overtuigd Liam nergens in zijn rol als stoere whizzkid Adam. De keren dat Liam met ontbloot bovenlijf door het beeld loopt lijken er ingezet om de aandacht af te leiden van zijn zwakke spel. Adam en de overige personages – met uitzondering dus van Wyatt en Goddard – zijn bijna allemaal bordkartonnen clichés van typetjes.
De nerdy beste vriend met bril (Lucas Till), de ijskonijnerige rechterhand van de baas met geaffecteerd Brits accent (Embeth Davidtz), de verbeten huurmoordenaar met woeste blik in de ogen (Julian McMahon), et cetera. En hun acties en reacties worden steeds onwaarschijnlijker naarmate de film vordert.

Zenuwslopende scènes
Er zitten nog wel een paar pluspunten in de film. Het gevoel van paranoia uit de titel komt goed tot uiting in scènes waar Adam in het geniep informatie moet verzamelen: in één ervan staat Emma onder de douche en hij plugt zijn laptop aan die van haar om bedrijfsinformatie te downloaden. Je hoort hoe ze de kraan dichtdraait, maar hij heeft nog zo'n twee minuten nodig. Gaat het hem lukken om de info te kopiëren, de laptop te ontkoppelen en weer in bed te liggen voordat zij de douchecabine uitkomt? Dit soort scènes zijn vaker vertoond in films en ze werken nog steeds. Toch weet je dat er iets goed mis is als twee keiharde, nietsontziende topmanagers de enige personen zijn met wie je echt meeleeft.