TrosKompas

nysm.jpg

Now you see me (2013)

Vier illusionisten beroven een bank in Parijs… terwijl ze op een podium in Las Vegas staan. De politie is natuurlijk erg benieuwd hoe ze dit doen, zeker omdat ze nog meer van dit soort acts hebben aangekondigd. ‘Now you see me’ werkt als een illusie: je denkt te weten hoe het zit, terwijl dat helemaal niet het geval is.

Goochelaars, illusionisten, magiërs… Voor diegenen die leuke trucjes kunnen zijn genoeg termen te bedenken. En imago’s: In 2006 kwamen goochelaarsfilms ‘The illusionist’ en The prestige’ uit, waarin vingervlugge kunstenaars in een chique smoking hun kunsten vertoonden. Twee jaar laten konden we genieten van de Hans Klok-documentaire ‘See you in Vegas’, waarbij hij met open geknoopt overhemd en wapperende haren een sexy show weggaf. In welke categorie valt het viertal in ‘Now you see me’? Het is een combinatie van beide uitersten. Goedgekleed en met weinig wapperende haren (die van de vrouw in het gezelschap niet meegerekend) brengen ze een spectaculaire, moderne act, met een stel waanzinnige trucs.

The four horsemen
Als individuele illusionisten hebben Daniel Atlas (Jesse Eisenberg), Merritt McKinney (Woody Harrelson), Henley Reeves (Isla Fisher) en Jack Wilder (Dave Franco) een redelijke bekendheid opgebouwd. Maar als ze door een anonieme persoon worden gevraagd om samen te werken onder de naam The four horsemen, begint het grote succes. Vooral door hun acts waarmee ze de wet lijken te overtreden. FBI-agent Dylan Rhodes (Mark Ruffalo) en zijn Interpol-collega Alma Dray (Mélanie Laurent) hebben tot hun frustratie geen enkel bewijs tegen The four horsemen, maar dat lijkt te veranderen als ze Thaddeus Bradley (Morgan Freeman), meester in het ontcijferen van magische trucs, inschakelen. Sluit het net zich nu rond The four horsemen… Of is dat maar een illusie?

Vingervlug
‘Now you see me’ laat de illusionisten wel wat glad zijn, maar nooit zo glibberig dat je je niet meer met ze kan identificeren. En het voordeel van een groep is dat er altijd wel één tussen zit waar je wat meer mee hebt. Je kan kiezen uit de droogkomische hypnotiseur Merritt, de vingervlugge kaartenspecialist Jack, de pittige boeienkoningin Henley en de aangenaam arrogante leider, Daniel Atlas. Iedereen heeft dus zijn eigen ‘gave’, en daarmee zou je het kunnen vergelijken met een superheldengroep als ‘X-men’, waarin de verschillende gaven van de mutanten de kracht van de groep versterkt.

Magische act
Zelf zien The four horsemen zich meer als een moderne Robin Hood; ze stelen tenslotte van de rijken (banken, zakenmannen) en geven het aan de armen (eh, het publiek bij hun shows). Dit doen ze door middel van een stel bizarre trucs. In de openings-act wordt een Fransman van het podium in Las Vegas naar de kluis van zijn bank geteleporteerd… in Parijs. Hier wordt het geld door een luchtkoker naar de zaal in Las Vegas overgeheveld, waar het over de hoofden van het publiek wordt uitgestort. ‘Now you see me’ doet er heel slim aan om vervolgens de illusie uit te leggen, waardoor je als kijker niet afhaakt vanwege het te grote onwaarschijnlijkheidsgehalte. Alle magische acts die daarna komen worden niet tot op de bodem verklaard, maar doordat de moeite werd genomen de eerste stunt te ontleden, heb je als kijker het gevoel dat de volgende onverklaarbare trucs ook verklaarbaar moeten zijn.

Oudgedienden
Vrij vertaald is de onderkop van de film: ‘Let goed op, want hoe meer je denkt te zien, hoe minder je weet’. En dat klopt zeker voor de gebeurtenissen. Op het eerste gezicht vaststaande rollen krijgen later een compleet andere invulling, of het nu gaat om miljardair en beschermheer van The four horsemen Arthur Tressler, of ex-illusionist Thaddeus Bradley, die door de politie is ingehuurd om het werk van het viertal te doorgronden. Deze rollen worden ingevuld door oudgedienden Michael Cane en Morgan Freeman, en het is mooi deze twee acteerlegendes met elkaar te zien sparren. De rest van de cast is bekwaam, waarbij we vooral blij zijn dat Jesse Eisenberg bewijst dat hij meer kan dan een neurotische, antisociale vent (o.a. in ‘The social network’ en ‘Zombieland’) neerzetten.

Actiespektakels
De regisseur Louis Leterrier heeft genoeg troeven achter de hand om ons een originele misdaadthriller voor te schotelen. Hier slaagt hij echter maar ten dele in. De Fransman heeft vooral ervaring met explosieve actiespektakels zoals ‘The incredible Hulk’ en ‘Clash of the Titans’. Hierin wordt veel geschreeuwd, en dat laat hij de personages in ‘Now you see me’ ook doen, wat niet nodig is. Verder filmt Leterrier gejaagd, waar een film als deze juist zou profiteren van rustpunten, om de illusies op je te laten inwerken. De actiescènes zijn dan wel dik in orde, waarbij de originaliteitsprijs gaat naar een actiescène waarbij Jack Wilder zijn tegenstanders te lijf gaat met een pak speelkaarten. Door de wat lompe regie wordt ‘Now you see me’ geen magische belevenis, maar wel een aardige illusie.