The iron lady
The iron lady (2012)
Meryl Streep doet in ‘The Iron Lady’ een serieuze gooi naar haar zeventiende Oscarnominatie met haar overtuigende rol als Margaret Thatcher. Vanuit hedendaags perspectief blikt ‘Maggie’ terug op haar leven.
De hoogbejaarde Margaret Thatcher (Meryl Streep) gaat met hoofddoek bij een kleine kruidenierszaak een pak melk halen. Weer thuis raakt haar omgeving in paniek. Hoe is het mogelijk dat haar beveiliging de dementerende Britse oud-premier alleen de deur heeft laten uitgaan? Thatcher heeft nu, enkele jaren na het overlijden van haar man Denis (Jim Broadbent), de hulp van haar dochter Carol (Olivia Colman) ingeroepen om de kledingkast van Denis uit te ruimen. Hierbij komen herinneringen boven aan haar jeugd, haar studietijd, de eerste stappen op het politieke pad, de verkiezing tot premier en de problemen die ze daarbij moest overwinnen. In flashbacks herbeleeft Thatcher de Falkland-oorlog, de IRA-aanslag op haar leven, de sluiting van de kolenmijnen en de daaropvolgende stakingen. Nu het einde van haar leven nadert, is ze kwetsbaarder dan ooit.
Voor vriend en vijand
Na de succesvolle samenwerking in ‘Mamma mia!’ koos regisseuse Phyllida Lloyd opnieuw voor Meryl Streep. Ditmaal kreeg Streep een lastiger, maar inhoudelijk veel uitdagender rol voor haar kiezen en dat is precies wat deze actrice nodig heeft om boven zichzelf uit te stijgen. De controver-siële Thatcher, die als eerste vrouw in Groot-Brittannië het hoogste ambt bereikte, maar wel de enige kerel in het kabinet werd genoemd, wist het land destijds politiek te splijten. Streep weet de juiste stem, de correcte houding en zowel de charme als de arrogantie van Thatcher uitstekend te treffen. De film kiest geen partij voor of tegen Thatcher en toont zowel haar bikkelharde onverzettelijkheid als haar kwetsbaarheid en haar eenzaamheid op latere leeftijd. Thatchers gevatheid zorgt voor komische momenten in de film, zoals wanneer ze aan de vooravond van de Falklandoorlog een Amerikaanse afgezant op bezoek krijgt. “Waarom zou je die eilanden terug willen veroveren?”, vraagt hij. “Ze zijn klein en onbetekenend en liggen ver weg.” Ze antwoordt koel: “Net als Pearl Harbour, bedoelt u?” Geschikt voor Thatcher-haters en- fans!
De hoogbejaarde Margaret Thatcher (Meryl Streep) gaat met hoofddoek bij een kleine kruidenierszaak een pak melk halen. Weer thuis raakt haar omgeving in paniek. Hoe is het mogelijk dat haar beveiliging de dementerende Britse oud-premier alleen de deur heeft laten uitgaan? Thatcher heeft nu, enkele jaren na het overlijden van haar man Denis (Jim Broadbent), de hulp van haar dochter Carol (Olivia Colman) ingeroepen om de kledingkast van Denis uit te ruimen. Hierbij komen herinneringen boven aan haar jeugd, haar studietijd, de eerste stappen op het politieke pad, de verkiezing tot premier en de problemen die ze daarbij moest overwinnen. In flashbacks herbeleeft Thatcher de Falkland-oorlog, de IRA-aanslag op haar leven, de sluiting van de kolenmijnen en de daaropvolgende stakingen. Nu het einde van haar leven nadert, is ze kwetsbaarder dan ooit.
Voor vriend en vijand
Na de succesvolle samenwerking in ‘Mamma mia!’ koos regisseuse Phyllida Lloyd opnieuw voor Meryl Streep. Ditmaal kreeg Streep een lastiger, maar inhoudelijk veel uitdagender rol voor haar kiezen en dat is precies wat deze actrice nodig heeft om boven zichzelf uit te stijgen. De controver-siële Thatcher, die als eerste vrouw in Groot-Brittannië het hoogste ambt bereikte, maar wel de enige kerel in het kabinet werd genoemd, wist het land destijds politiek te splijten. Streep weet de juiste stem, de correcte houding en zowel de charme als de arrogantie van Thatcher uitstekend te treffen. De film kiest geen partij voor of tegen Thatcher en toont zowel haar bikkelharde onverzettelijkheid als haar kwetsbaarheid en haar eenzaamheid op latere leeftijd. Thatchers gevatheid zorgt voor komische momenten in de film, zoals wanneer ze aan de vooravond van de Falklandoorlog een Amerikaanse afgezant op bezoek krijgt. “Waarom zou je die eilanden terug willen veroveren?”, vraagt hij. “Ze zijn klein en onbetekenend en liggen ver weg.” Ze antwoordt koel: “Net als Pearl Harbour, bedoelt u?” Geschikt voor Thatcher-haters en- fans!
