Als Vlaanderen zich ooit afscheidt van België, dan willen wij Wallonië wel overnemen. De Walen maken namelijk al jaren de prachtigste films en ‘Les géants’ van Bouli Lanners is daar een mooi voorbeeld van.

De broertjes Seth (Martin Nissen) en Zak (Zacharie Chasseriaud) wonen ergens op het Waalse platteland in het huis van hun overleden opa, maar hun ouders zijn in geen velden of wegen te bekennen. Zoals het pubers betaamt, gaan ze zoveel mogelijk hun eigen gang. Naar school gaan ze niet, eten jatten ze uit de voorraadkelder van de buurman en de oude auto van opa blijkt ook prima te rijden met een vijftienjarige achter het stuur, al belandt het stel daarbij wel in een maisveld. Met hun nieuwe vriendje Danny (Paul Bartel) roken ze stickies en hangen ze wat rond. Wanneer het geld definitief op is, besluit het drietal het huis van opa te verhuren aan De Os (Didier Toupy), de locale marihuanateler. Wanneer het huis leeg aan de drugsdealer is opgeleverd, beginnen de problemen echter pas goed. Een dubieuze rol is daarbij weggelegd voor Danny’s agressieve broer Angel (Karim Leklou).

Prachtige natuurbeelden
Filmmaker Bouli Lanners, die eerder al opviel met zijn films ‘Ultranova’ en ‘Eldorado’, wist met ‘Les géants’ twee prijzen te winnen op het filmfestival van Cannes. Ditmaal speelt Lanners, die vooral bekend is als acteur, zelf niet mee in zijn eigen film. ‘Les géants’ is een tragikomisch drama over drie kinderen en Lanners brengt hiermee een melancholische ode aan de jeugd. De filmtitel betekent letterlijk ‘de giganten’, maar slaat wel degelijk op de drie puberende tieners. De avonturen die ze beleven zijn dan ook niet mis. Hun onbezorgde kattekwaad leidt keer op keer tot problemen, maar met de eeuwige veerkracht van de jeugd weten de drie jongens zich veelal op humoristische wijze te redden. De buiten-gewoon fraaie natuuropnamen, Lanners is van huis uit schilder, verdienen speciale vermelding en het eind wordt wel geroemd als de mooiste slotscène uit de Belgische cinema. Wie durft het daarmee oneens te zijn?