Le havre
Le havre (2012)
Voor de liefhebbers verschijnt deze week de nieuwe film van Aki Kaurismäki. De Finse cineast toont een dubbele dosis goedmoedigheid, mededogen en melancholie in ‘Le Havre’, een waar sprookje met een actueel thema.
Marcel (André Wilms) is een voormalige kunstenaar op leeftijd, die nu als schoenpoetser het geluk heeft gevonden in de rustige Franse havenstad Le Havre. Hij heeft het niet breed, maar heeft toch alles wat zijn hartje begeert; zijn werk levert net voldoende op om af en toe de schuld bij de kruidenier af te lossen, in zijn stamcafé kan hij op krediet een drankje halen en zijn liefhebbende vrouw Arletty (Kati Outinen) staat thuis altijd voor hem klaar. Twee ingrijpende gebeurtenissen maken een eind aan de normale dagelijkse routine. Het eerste drama dient zich aan zonder dat Marcel er weet van heeft. Arletty blijkt ernstig ziek te zijn, maar ze verbiedt haar arts dit aan Marcel te vertellen. Het tweede drama komt binnen via de haven. De politie vindt een zeecontainer vol Afrikaanse vluchtelingen. Eén jonge jongen ontsnapt en zoekt hulp bij Marcel. Deze Idrissa (Blondin Miguel) wordt echter op de hielen gezeten door inspecteur Monet (Jean-Pierre Darroussin).
Verstilde scènes
Wie eerder een film van Aki Kaurismäki zag, zoals ‘The match factory girl’, ‘La vie de bohème’ of ‘Juha’, zal in ‘Le Havre’ direct diens bekende, nostalgische stijl herkennen. Dit wordt versterkt door de aanwezigheid van zijn twee bekendste vaste acteurs: de Fransman André Wilms en de Finse Kati Outinen. Voor Le Havre koos Kaurismäki niet zijn thuisland Finland, maar Frankrijk, net zoals hij twintig jaar geleden deed in ‘La vie de bohème’. Niet toevallig speelde André Wilms daarin ook een kunstenaar met de naam Marcel. Ondanks de subtiele, lichte humor en de positivistische inslag van de film, snijdt ‘Le Havre’ een serieus en actueel onderwerp aan: mensenhandel en de manier waarop het rijke Westen met vluchtelingen omgaat. Kaurismäki stopt in ‘Le Havre’ zijn gebruikelijke hoeveelheid verstilde scènes, serene rust en onderkoeld acteerwerk. Het is niet ieders ‘cup of tea’, maar wie ervoor openstaat, wordt vast gegrepen door de sympathieke personages.
Marcel (André Wilms) is een voormalige kunstenaar op leeftijd, die nu als schoenpoetser het geluk heeft gevonden in de rustige Franse havenstad Le Havre. Hij heeft het niet breed, maar heeft toch alles wat zijn hartje begeert; zijn werk levert net voldoende op om af en toe de schuld bij de kruidenier af te lossen, in zijn stamcafé kan hij op krediet een drankje halen en zijn liefhebbende vrouw Arletty (Kati Outinen) staat thuis altijd voor hem klaar. Twee ingrijpende gebeurtenissen maken een eind aan de normale dagelijkse routine. Het eerste drama dient zich aan zonder dat Marcel er weet van heeft. Arletty blijkt ernstig ziek te zijn, maar ze verbiedt haar arts dit aan Marcel te vertellen. Het tweede drama komt binnen via de haven. De politie vindt een zeecontainer vol Afrikaanse vluchtelingen. Eén jonge jongen ontsnapt en zoekt hulp bij Marcel. Deze Idrissa (Blondin Miguel) wordt echter op de hielen gezeten door inspecteur Monet (Jean-Pierre Darroussin).
Verstilde scènes
Wie eerder een film van Aki Kaurismäki zag, zoals ‘The match factory girl’, ‘La vie de bohème’ of ‘Juha’, zal in ‘Le Havre’ direct diens bekende, nostalgische stijl herkennen. Dit wordt versterkt door de aanwezigheid van zijn twee bekendste vaste acteurs: de Fransman André Wilms en de Finse Kati Outinen. Voor Le Havre koos Kaurismäki niet zijn thuisland Finland, maar Frankrijk, net zoals hij twintig jaar geleden deed in ‘La vie de bohème’. Niet toevallig speelde André Wilms daarin ook een kunstenaar met de naam Marcel. Ondanks de subtiele, lichte humor en de positivistische inslag van de film, snijdt ‘Le Havre’ een serieus en actueel onderwerp aan: mensenhandel en de manier waarop het rijke Westen met vluchtelingen omgaat. Kaurismäki stopt in ‘Le Havre’ zijn gebruikelijke hoeveelheid verstilde scènes, serene rust en onderkoeld acteerwerk. Het is niet ieders ‘cup of tea’, maar wie ervoor openstaat, wordt vast gegrepen door de sympathieke personages.
